Geschiedenis van de parochie, deel 4

Pastoor Wijnen 1959 - 1973
De nieuwe pastoor, pastoor Wijnen werd op 6 februari 1959 in De Heen ingehaald. Ongeveer een jaar later, in februari 1960 werd er een Parochiemissie gehouden in De Heen. De paters Capucijnen verzorgden de oefeningen. De opkomst was hoog en men deed ijverig mee.

Van 1962 tot 1965 werd in Rome het Tweede Vaticaans Concilie gehouden. Tijdens het concilie kwam als een van de eerste het document over de liturgie, Sacrosanctum Concilium uit. Dit document gaf o.a. aan dat er een liturgische vernieuwing moest plaatsvinden en het stond het gebruik van de landstaal toe tijdens de Heilige Mis. De vernieuwingen moesten door een commissie nog worden uitgewerkt, maar in Nederland had men erg weinig geduld. Zo kwam het ook dat pastoor Wijnen reeds in 1964 begon met het introduceren van het Nederlands tijdens de Heilige Mis. Hij liet ook een pater Norbertijn komen om een 'liturgische week' te houden. Deze pater moest dan aan de mensen het hoe en waarom van de liturgische veranderingen uitleggen. Dit sloeg echter niet erg aan bij de mensen. De opkomst voor bijvoorbeeld de jongerenbijeenkomst viel tegen. Een dergelijke liturgische week moet een vervreemdend effect gehad hebben. Ineens werden voorheen onvoorstelbare veranderingen aangekondigd.
In Nederland gingen namelijk de veranderingen in het vieren van de H. Mis veel verder dan bedoeld was in het Tweede Vaticaans Concilie. Een groep intellectuelen met wezenlijk andere ideeën over o.a. liturgie had in Nederland het voortouw genomen. Onder deze intellectuelen bevonden zich veel priesters en paters van kloosterordes. Een voorbeeld om de wezenlijke verandering te verduidelijken is de Eucharistie. Vanaf de oudste tijden is binnen de kerk altijd geloofd dat de H. Eucharistie een waar offer is. Dat kan het alleen zijn als Christus werkelijk vertegenwoordigd is in het sacrament. En dit heeft de kerk altijd geloofd. De groep intellectuelen geloofde vreemd genoeg niet in dit offer. Volgens hen was de H. Mis meer een maaltijd en moest Christus aanwezigheid symbolisch opgevat worden. Een andere opvatting die breed verspreid werd na het concilie is de afschaffing van de privé biecht. In de jaren na het concilie werd ook in De Heen niet meer gebiecht. Men maakte de mensen wijs dat een boeteviering ook wel voldoende was. Onterecht, de privé biecht wordt door de kerk nog steeds als essentieel gezien voor een op God geordend geloofsleven. De teksten van het concilie zijn tot in het diepst doordrongen van dit besef. Zo misbruikte dus een in eerste instantie kleine groep intellectuelen en religieuzen de door het concilie aangekondigde vernieuwingen om de eigen liturgische opvattingen te verspreiden. En zij deden dat met 'succes'. Veel priesters gingen er in mee en ook De Heen bleef er niet van gevrijwaard. Enkelen gingen mee met deze veranderingen en voelden zich (soms tijdelijk) meer thuis. Velen echter haakten blijvend af. Voor dit afhaken zijn twee algemene redenen te bedenken:
- Ik ga niet meer naar de kerk want ze (de priesters, bisschoppen enz.) geloven het zelf niet meer.
- Ik ga niet meer naar de kerk want we zijn vroeger (voor de veranderingen) met z'n allen voor de gek gehouden.

De ingrijpende veranderingen in de jaren 60 hadden ook hun weerslag op de interieurs van de kerken. Het waren jaren waarin de zogenaamde
Tweede Beeldenstorm als een wervelwind door de kerken trok. Jammer genoeg trok deze ook door het kerkje van De Heen. Het altaar werd afgebroken, beelden, kruiswegstaties en preekstoel werden opgeruimd en ook de communiebanken verdwenen uit de kerk. Het afgebroken altaar werd in kleinere vorm weer opgebouwd, zodat de priester met de rug naar het tabernakel de Heilige Mis kon vieren.
Door de grootscheepse verbouwing van midden jaren-60 is veel van de authenticiteit van het kerkgebouw verloren gegaan. Er zal naarstig op zoek gegaan worden naar fotomateriaal van vóór 1964 om te kunnen tonen hoe het kerkgebouw er uit zag.

Pastoor Wijnen was de laatste eigen pastoor van de parochie De Heen. In slechts een paar jaar tijd was het aantal kerkbezoekers in De Heen teruggelopen van 78,1% in 1968 tot 53,9% in 1972. Dit kwam aan de ene kant door de hierboven geschetste veranderingen, maar natuurlijk ook door de verregaande maatschappelijke veranderingen die zich in een paar jaar tijd voltrokken hadden. Het aantal gelovigen was dus teruggelopen maar door de massale uittredingen van priesters was ook het aantal beschikbare priesters sterk teruggelopen. Pastoor Wijnen had een zeer loyale pastorale instelling en houding. Vanwege gezondheidsredenen moest hij in 1973 afscheid nemen als pastoor. Hij nam daarna zijn intrek in een bejaardenwoning in Steenbergen.

Pastoor A. van Oeffelen SCJ 1973 - 1982
Pastoor Van Oeffelen was de eerste reguliere priester in de parochie De Heen. Hij is namelijk een pater van het Heilig Hart. De pastoor kreeg een tweevoudige aanstelling. Hij moest het godsdienstonderwijs verzorgen op de lagere scholen van de regio en hij werd pastoor van de parochie De Heen. In 1977 werd hij van zijn onderwijstaak ontheven maar toen kreeg hij er de parochie Welberg bij. Pastoor Van Oeffelen ging in Steenbergen wonen. De pastorie bleef nu onbewoond en werd verkocht. De garage, rechts van de kerk en links van de pastorie werd ingericht als werk- en ontvangstruimte. Deze verbouwing werd echter om een markante reden uitgesteld. Begin jaren-70 waren er namelijk plannen gerezen om een tweede nationale luchthaven te bouwen in West-Brabant. Als de plannen door waren gegaan dan zou dit de ondergang van De Heen hebben betekend. Eind 1973 werd toch maar begonnen aan de verbouwing van de garage.
In 1977 werd de kerk met uitzondering van het plafond geheel geschilderd.
Pastoor Van Oeffelen was zeer bedreven in het doen van huisbezoeken en bij verjaardagen van parochianen was hij heel attent. Hij stuurde namelijk altijd een felicitatiekaart en dit werd zeer gewaardeerd. Pastoor Van Oeffelen vertrok in 1982 naar Den Haag.

pastoor van Oeffelen
Eerste communieviering in 1977 met in het midden pastoor Van Oeffelen.
Zoals u ziet: een viering met een sterke nadruk op de Eucharistie als maaltijd. Deze foto is typisch voor de Nederlandse kerk in de jaren 70.


Pastoor G. van Schaik SCJ 1982 - 2005
De opvolger voor pastoor Van Oeffelen werd in de buurt gevonden. Sinds 1973 was pastoor Van Schaik pastoor in Nieuw-Vossemeer. Vanaf 1982 kreeg hij de parochie De Heen erbij.
Drie jaar na zijn aanstelling vond er een groot jubileum plaats: het 100-jarig bestaan van de kerk. Het werd groots gevierd. Enkele foto's van de festiviteiten vindt u
hier.
De parochie kwam in de jaren dat pastoor Van Schaik pastoor was voor enkele grote onkosten te staan. Zo waaide in 1990 bij een storm bijna de complete toren van de kerk af. De toren moest hersteld worden en werd daarom gedemonteerd en later weer op zijn plaats teruggezet. Een paar jaar later moest bijna het gehele dak vervangen worden. De kosten daarvan waren meer dan 100.000 euro. Een zeer gulle, anonieme gever nam gelukkig een groot deel van het bedrag voor zijn of haar rekening, zodat ook het dak kon worden hersteld.
Pastoor Van Schaik vierde twee jubilea in De Heen. Bij gelegenheid van zijn 25-jarig priesterjubileum schonk de parochie hem
een houten beeld van de Zeeuws-Vlaamse priester en kunstenaar Omer Gielliet. In 2004 vierde de pater Van Schaik zijn 40-jarig priesterjubileum. Voor deze gelegenheid werd de kerk nog eens opgeschilderd. Dat was hard nodig want dat was voor het laatst in 1978 gedaan. De pastoor kreeg namens de parochie nogmaals werken van Omer Gielliet. Er kwamen een nieuwe Ambo en nieuwe kruiswegstaties. Kenmerkend voor het werk van Gielliet is het gebruik van grillige vormen van gebruikt hout.
In 2005 ging pastoor Van Schaik met emeritaat. Hij bleef echter in de pastorie van de kerk in Nieuw-Vossemeer wonen en hij celebreert vaak de H. Mis in De Heen. Ook besteed hij veel aandacht aan het bezoeken van zieken.

Pastoor H. van Geel 2005 - 8 november 2014
Bij het aantreden van pastoor Van Geel werd De Heen opgenomen in de regio Steenbergen. De bedoeling is dat de parochies in de regio steeds meer gaan samenwerken. Door het teruglopend aantal gelovigen en het aantal priesters is samenwerking onvermijdelijk. Laten we hopen dat in De Heen in de toekomst met regelmaat het H. Misoffer opgedragen kan blijven worden. Aan de nieuwe pastoor zal het niet liggen. Met veel inzet is hij aan zijn niet geringe taak begonnen. In De Heen heeft hij al wat plannen gemaakt om de kerk te veranderen. Rechts van het priesterkoor is sinds kort een doopkapel en rechts achterin de kerk gaat het Mariabeeld van Fatima weer een plaats krijgen in de Fatimakapel.

Sluiting van de kerk 8 november 2014.
8 November is de kerk O.L.V. ten Hemelopneming gesloten na de viering van 17.00 uur. Het pastoraal team is voorgegaan in deze viering samen met Vicaris Paul Verbeek. Het was een warme maar emotionele viering. Gelukkig blijft de kerk behouden, deze is gekocht door een particulier die hem wil gebruiken voor sociale activiteiten.